EGO

PROJEKT FOTOGRAFICZNY, FILMOWY I ALBUM: (2004-2009)

Wystawy:

  • 2017, MOK Galeria Rynek – Olsztyn (20.01.2017-05.03.2017)
  •  2010, The International Festival of Photography and Digital Arts – Chianciano / Italy (18.09-25.09.2010)
  • 2010, Art House Gallery, Warszawa (9.05-30.05.2010)
  • 2010, MCK, Galeria Fotografii,  Ostrowiec Swietokrzyski (16.01-10.02.2010)
  • 2009, Noc Muzeów, ZPAF, Warszawa (15 / 16.05.2009)
  • 2009, Galeria Gora – Montreal (24.03-02.05.2009)
  • 2009, BWA Galeria Miejska– Bydgoszcz (10.01-22.02.2009)

Zdjęcia

Jacek Jędrzejczak

Teskt

Jacek Santorski

Współpraca

Regina Rudnicka
Marek Goebel
Anna Wolska
Agnieszka Kołodyńska
Paweł Staszak

ALL RIGHTS RESERVED

 „Ego” to cykl portretów oraz film, których bohaterkami są kobiety. Pierwiastek żeński, mimo niewątpliwych walorów estetycznych, stanowi tu pewne uniwersum, środek do celu prezentacji spraw i problemów uniwersalnych, związanych z prawdziwą naturą człowieka, jego społecznym umiejscowieniem oraz relacji ze światem zewnętrznym.

EGO - film


PREZENTACJA ALBUMU EGO


WYWIAD Z KURATORKĄ WYSTAWY ANNĄ WOLSKĄ (2009)

"Ego to naczynie, w którym mieści się nasze JA.

Powinno być zwarte, oparte na mocnej podstawie, powinno nam służyć.

Jeśli jest zbyt kruche, słabo odgraniczone, świat wdziera się w nasze wnętrze, trudno nam być sobą. Jeżeli jest zbyt sztywne, zbyt rozbudowane, też przestaje nam służyć. Słabe lub rozdęte szuka potwierdzenia siebie samego, przejmuje władzę nad nami, zaczynamy się z nim nadmiernie identyfikować. Tak powstaje „fałszywe ja”. Jeśli bezustannie zajmujemy się sobą, tracimy kontakt z innymi ludźmi. Osoba egotyczna, hipochondryczna czy narcystyczna nie jest w stanie prawdziwie kochać. W rozwoju zdrowego ego dziecku potrzebne są zachwyt w oczach rodziców, jak również lustro, w którym dziecko potwierdza swoje odbicie; potem utrwala swoją tożsamość przeglądając się w zwierciadle społecznym, w oczach innych ludzi. Jeśli nasze odbicie zanadto nas absorbuje lub za wszelką cenę go unikamy, ego przejęło nad nami kontrolę. Udział w wystawie Jacka Jędrzejczaka może pomóc w odpowiedzi na pytania: Kim naprawdę jestem? Co kryje się pod tą maską, za rolą, którą odgrywam? Jakie są prawdziwe motywy mojego działania, poza wywieraniem określonego wrażenia na innych? Czy mogę zapomnieć o sobie, by „nie tylko szukać miłości, lecz kochać”?

Jacek Santorski - psycholog