THE DOLL - DIALOGUE WITH HANS BELLMER 2016
Reżyseria/Scenariusz/Produkcja: Jacek Jędrzejczak
Muzyka: Jacek Jędrzejczak
Montaż/edycja: Piotr Cieślik, Jacek Jędrzejczak
THE DOLL to stworzony techniką hologramową eksperyment audiowizualny, inspirowany instalacjami rzeźbiarskimi Hansa Bellmera
WYSTAWY:
HANS BELLMER /JACEK JĘDRZEJCZAK
Praca stanowi hołd złożony sztuce awangardowej i eksperymentowi jako technice artystycznych poszukiwań. Instalacja audiowizualna THE DOLL, będąca jednocześnie rzeźbą świetlną, uosabia możliwości współczesnych technologii i mediów do poszerzania granic języka sztuki.
Poza trójwymiarowym, wytworzonym techniką świetlnego hologramu obrazem, na instalację składają się również zapisane i przetworzone przez autora dźwięki, które dopowiadają narrację i uzupełniają treść całości.
Hologram, ożywiający obraz rozczłonkowanej, spętanej lalki, stanowi dialog z dorobkiem surrealizmu i dekonstruktywizmu. Instalacja nawiązuje do estetyki postmodernistycznej, polemizując przy tym z zagadnieniami reprezentacji, humanizmu, fetyszu i cielesności.
Reinterpretacja przewodniego motywu artystycznych poszukiwań niemieckiego malarza, rzeźbiarza, fotografa i grafika Hansa Bellmera zyskała w instalacji Jacka Jędrzejczaka nowy wymiar; wymiar jednocześnie stanowiący zapis możliwości współczesnej sztuki, jak i niezmiennej aktualności przesłania sztuki samego Bellmera.
Praca została pokazana po raz pierwszy na wernisażu w galerii Instytut 116 w ramach Warszawskiej Nocy Muzeów 2016.
HANS BELLMER
Hans Bellmer (1902–1975) – niemiecki artysta, rysownik, fotograf i rzeźbiarz, jedna z kluczowych postaci europejskiego surrealizmu. Urodził się w Katowicach (wówczas na terenie Cesarstwa Niemieckiego). Początkowo kształcił się technicznie i pracował m.in. jako ilustrator, lecz szybko zwrócił się ku sztuce awangardowej.
Największą sławę przyniósł mu cykl prac z lat 30., w tym kontrowersyjne „lalki” (Dolls) – konstruowane i fotografowane obiekty, które łączyły fascynację erotyką, fetyszem i niepokojem cielesności. Po dojściu nazistów do władzy jego twórczość została uznana za „zdegenerowaną”, dlatego w 1938 roku przeniósł się do Francji i związał się ze środowiskiem surrealistów skupionych wokół André Bretona.
Po wojnie kontynuował pracę w Paryżu, tworząc rysunki, grafiki i fotografie – często o intensywnie erotycznym, mrocznym charakterze. Bellmer do dziś pozostaje artystą wpływowym, ale i silnie dyskutowanym: jego prace są analizowane pod kątem relacji władzy, pożądania, przemocy symbolicznej oraz granic przedstawiania ciała w sztuce.